Η κρεατίνη αναγνωρίστηκε πρώτη φορά το 1832 από τον Γάλλο χημικό Μισέλ Ευγένιο Σεβρέλ όταν κατάφερε να την απομονώσει από τους σκελετικούς μύς. Το 1912 ερευνητές του πανεπιστημίου Χάρβαρντ απέδειξαν πως η εξωγενής χορήγηση της μπορεί να αυξήσει δραματικά την κρεατίνη των μυών, ενώ το 1928 μετά από εργαστηριακή διερεύνηση φάνηκε ότι κρεατίνη και κρεατινίνη μπορούν να συνυπάρχουν σε απόλυτη ισορροπία. ΄Ετσι λοιπόν η οργανική αυτή ένωση που παράγεται φυσικά στο σώμα μας άρχισε να παράγεται μαζικά από την φαρμακοβιομηχανία ως ένα συμπλήρωμα διατροφής που ενισχύει τη δύναμη των μυών. Χρησιμοποιήθηκε ευρέως από αθλητές Ολυμπιακών μεταλλίων , ενώ σύμφωνα με ένα άρθρο ανασκόπησης του 2018 στο Journal of the International Society of Sports Nutrition, η μονοϋδρική κρεατίνη είναι το πιο αποτελεσματικό συμπλήρωμα διατροφής για την αύξηση της ικανότητας άσκησης υψηλής έντασης και της μυϊκής μάζας κατά τη διάρκεια της προπόνησης. Τελευταία έχει αυξηθεί ή χρήση της σε καταστάσεις νοητικής κόπωσης και stress ως ένα φυσικό καύσιμο που μπορεί να αποδώσει ενέργεια σε ένα κουρασμένο εγκεφαλικό κύτταρο. Προσλαμβάνεται από τροφές όπως κόκκινο κρέας,ψάρια και πουλερικά.
Τα συμπληρώματα κρεατίνης για τη βελτίωση της αθλητικής απόδοσης θεωρούνται ασφαλή για βραχυπρόθεσμη χρήση, αλλά υπάρχουν ελλιπή δεδομένα ασφάλειας για μακροχρόνια χρήση ή για χρήση σε παιδιά και εφήβους.
Ζούμε στην εποχή του καταιγισμού της πληροφορίας τεκμηριωμένης ή μη σε social media , γυμναστήρια και ενώ κάποτε πίσω στα 90’s ήταν το μυστικό των bodybuilders κρυμμένο σε κάποιο ντουλάπι, σήμερα φάινεται να έχει γενικευτεί η χρήση τους ακόμα και σε ανήλικους.
Η ασφαλής πρόσληψη της συστήνεται να είναι γύρω στα 3-5 γραμμάρια την ημέρα στη φάση συντήρησης και γνωρίζουμε ότι απορροφάται καλύτερα όταν λαμβάνεται ταυτόχρονα με ένα πρωτεϊνικό γεύμα ή με γεύμα υδατανθράκων.
Τι συμβαίνει όταν ξεφεύγει η δοσολογία για άμεσα <καλύτερα> αποτελέσματα, μπορεί να καταναλωθεί με άλλες ουσίες?
Η πρόσληψη κρεατίνης αντανακλάται στις αιματολογικές εξετάσεις με αυξημένες τιμές κρεατινίνης και ηπατικών ενζύμων χωρίς να υποδηλώνουν βλάβη ουσιαστική όμως το πρόβλημα εμφανίζεται όταν στις νεαρές ηλικίες 17-25 και όχι μόνο υπάρχει ταυτόχρονη κατανάλωση αλκοολούχων ποτών. Τότε υπάρχει οξειδωτικό stress,αφυδάτωση και κόπωση ποικίλου βαθμού, ενώ σε τυχαίους παρακλίνιους υπερηχογραφικούς ελέγχους παρατηρείται λιπώδες ήπαρ με αυξημένη πιθανότητα περαιτέρω ηπατικής βλάβης τα επόμενα χρόνια.
